Resident Evil 4؛ همچنان عنوانی بی همتا!

این مقاله به مناسبت عرضه جدیدترین عنوان از سری شیطان مقیم «Resident Evil» منتشر شده است.

با اینکه بیش از ۱۰ سال گذشته هنوز هیچ عنوانی نتوانسته جای این بازی را بگیرد، چهارمین نسخه از شیطان مقیم «Resident Evil 4»  همچنان معیاری است که تمام بازی‌های هم سبکش باید با آن مقایسه شوند تا معلوم شود که چند مرد حلاج اند! بدون شک برخی ها، عناوینی نظیر اثر تحسین شده ناتی داگ «Naughty Dog» یعنی شاهکار آخرین از ما «The Last of Us» را بهترین بازی سبک ترس و بقا «Survival Horror» می‌دادند، چندان بیراه هم نمی‌گویند.

اما برای دفعات دوم و سوم تمام کردن این بازی نشان می‌دهد که ناتی داگ دست و پای بازیکن را در پیش برد بازی بسته، به طوری که تقریباً تمام حرکات بازیباز از قبل برنامه ریزی شده و تغییر آنها برای دفعات آینده ممکن نیست، این امر ارزش تمام کردن مجدد بازی را پایین می‌آورد. اما در دنیای Resident Evil 4 با آزادی عملی که این بازی در اختیار شما قرار می‌دهد، موجب میشود شما تنها کسی باشید که میتواند حوادث داستانی بازی را به جلو هل می‌دهد. آن هم با کارهایی مثل مسدود کردن درها، از پنجره بیرون پریدن‌ها، دویدن‌ها، چرخیدن‌ها، تیراندازی‌ها، ضرب و شتم‌ها و حل کردن معما.

این آمیختگی و هماهنگی حرکات از قبل برنامه ریزی شده توسط استودیو و خشونت وجد آوری که با ترقی شخصیت قابل کنترل در بازی همراه است باعث شده که Resident Evil 4 حتی در دفعات سوم یا چهارمی و یا حتی بیشتر! که بازی را از نو شروع می‌کنیم ما را به هیجان آورد. از منظره جسد سلاخی شده پلیسی که شما را به این روستا رساند و اولین فریاد UN Forastero (به زبان اسپانیایی: او یک خارجی است)، تا تهدید شدن به مرگ با یک اره برقی و طنین انداز شدن ناقوسی که باعث می‌شود Los Ganados (به زبان اسپانیایی: اوباش/ مردم) اسلحه‌های خود را روی زمین گذاشته و کشان کشان به محل عبادت بروند؛ و البته این جمله زیرکانه (اینا دارن کجا میرن بینگو؟!) باعث میشود شما را برای چند ثانیه محدود نفسی راحت بکشید!

تمام آنچه تا کنون گفتم، تمام این آزمون‌های نفس گیر، تنها پنج دقیقه از زمان کل شاهکاری به نام Resident Evil 4 را شکل میدهد. به اتمام رساندن این بازی، حسی مانند حس فردی که آخرین ماموریت عمر خود را به پایان رسانده و حالا میخواهد بازنشسته شود را برای بازیباز به ارمغان می‌آورد و به حق که به پایان رساندن این بازی یکی از به یاد ماندنی ترین ماموریت‌های هر بازیبازی است. اما چرا با تمام پیشرفت‌های روز افزون در فناوری و صنعت بازی سازی؛ شاهکاری همچون Resident Evil 4 کماکان بی همتاست؟!

ساده ترین دلیل این است که این بازی میراث استادی همچون شینجی میکامی «Shinji Mikami» است. در عظمت و تاثیر گذاری Resident Evil 4 هیچ شکی نیست، اما این بازی در حقیقت آن پیشرویی نیست که در ذهن اکثر مردم جای خود را باز کرده است. نمی‌خواهم بگویم که این بازی روی بازی‌هایی که بعد از آن ساخته شده‌اند بی تاثیر بوده، اما برای مثال بسیاری از بازی‌های اکشن سوم شخص، از دوربین سوم شخص بالای شانه‌ی این بازی تقلید و الگو برداری کرده‌اند که میتوانیم بخصوص به سه گانه فضای مرده «Dead Space» اشاره کنیم.

اما این کلیف بلزینسکی «Cliff Belzinski» بوده که در طول پروسه ساخت چرخ دنده های جنگ «Gears of War» ایده این نوع دوربین در بازی به ذهنش رسید و اگر بازی او زودتر منتشر می‌شد این GOW بود که حال پیشگام این ژانر میشد. با اینکه هر دو بازی یک ایده را به اشتراک گذاشته اند، سیستم درگیری و زد و خورد آن‌ها بسیار متفاوت است. در Resident Evil 4 به ندرت فرصت  پناه گرفتن پشت موانعی که تا کمر ارتفاع دارند و در بیشتر قسمت‌های نقشه بازی جای گذاری شده‌اند به بازیکن داده می‌شود، در Resident Evil 4 یا باید خودتان مکانی برای پناه گرفتن پیدا کنید یا از مکانی در معرض دید دشمنانتان شروع به شلیک کردن کنید.

Resident Evil 4؛ همچنان عنوانی بی همتا!

در Resident Evil 4 نمی‌توان پناه گرفت و هر چند ثانیه سر خود را بالا آورد تا چند خشاب ناقابل را حرام دشمنان کرد و بعد با تمام سرعت دوید تا به مانعی امن تر رسید، بلکه برای شلیک هر گلوله باید نوار سلامتی را کاملاً مدنظر داشته باشید. در عنوانی نظیر چرخ دنده های جنگ «Gears of War» به ندرت احساس درماندگی‌ که شینجی میکامی بر آن اصرار دارد را حس خواهید کرد، حسی که حتی وقتی لئون اس کندی «Leon S. Kennedy» راکت لانچری که هم قد خود اوست را روی شانه حمل می‌کند باز هم با شماست.

بله می‌دانم که شما هم وسوسه شدید تا Resident Evil 4 را دوباره تمام کنید، حتی شاید برای پنجمین یا کسی چه می‌داند ششمین بار. اما اگر در حال حاضر بخواهید این کار را بکنید کمی طول خواهد کشید تا دوباره به گیم پلی بازی عادت کنید، آخر همه ما، خصوصاً با آمدن نسل هشتم، به همزمان راه رفتن و شلیک کردن عادت کرده‌ایم. با این همه از کنترل شخصیت و گیم پلی Resident Evil 4 به عنوان قدمی رو به جلو نامبرده می‌شود. هرچند از نظر من تغییرات کمی نسبت به بازی‌های پیشین سری صورت گرفته بودند.

  لئون اس کندی «Leon S. Kennedy»هنوز هم مانند یک تانک حرکت می‌کند! نشانه گرفتن با اسلحه، ثابت ایستادن اجباری را به دنبال دارد، نکته‌ای که باعث می‌شد اول مطمئن شویم فاصله کافی با دشمنانمان را رعایت کرده‌ایم و بعد به تماشای انیمیشن استادانه خشاب گذاری مجدد اسلحه بنشینیم و دعا کنیم که قلبمان از شدت هیجان و ترس از حرکت باز نایستد! با اینکه به نظر می‌رسد که Resident Evil 4 بسیاری از چیزهایی که در اجدادش وجود داشتند و مردم عاشقشان شده بودند را دور انداخته است، بازی هنوز همان حس انزوای خفه کننده را به گیمر منتقل می‌کند.

Resident Evil 4؛ همچنان عنوانی بی همتا!

در Resident Evil 4 شما خود را بیشتر از بازی‌های قبل این سری در محیط‌های باز می‌یابید، اما کماکان میدان دید شما چه در مواقع راه رفتن و چه در مواقع نشانه گیری محدود است. این یکی از نکاتی است که باعث می‌شود بازیکنانی که به بازی‌های مدرن و آزادی عمل بیشتر و میدان دید تقریباً نامحدود عادت کرده اند، در مواجه با گیم پلی سراسر هیجان انگیز Resident Evil 4 از کوره در بروند. باید گفت موضوع میدان دید محدود در جدید ترین بازی ساخته شینجی میکامی یعنی شیطان درون «The Evil Within» نیز دیده می‌شود.

محیطی که عمداً طوری طراحی شده تا حس رعب آور و خوردکننده ای خلق کند که البته با اعتراضات برخی از بازیبازهای به ظاهر مبتدی! مواجه شد و و ناشر بازی یعنی بتزدا «Bethesda» را مجبور کرد تا بروز رسانی جدیدی برای اختیاری کردن این مورد به بازی اضافه کند. بیشتر بازی‌های سبک ترس و بقا «Survival Horror»، بازیکن را به در آغوش کشیدن راحتی و آسودگی بعد از شناخت روند بازی دعوت می‌کنند و پس از اندکی بازی جذابیت و خوفناکی اولیه خود را از دست می‌دهند.

اما زیبایی Resident Evil 4 در این این است که نمی‌گذارد آب خوشی از گلوی بازیکن پایین برود! از سکانس‌های تیراندازی بدون توقف برای کشتن گروهی از دشمنان یا یک باس فایت و میان پرده‌ی پازل‌های بازی گرفته تا آن فرونشستن‌های کوتاه موسیقی متن بازی که خبر از مبارزه‌ای طاقت فرسا یا باس فایتی در نزدیکی می‌دهد و باس فایت‌هایی منحصر به فرد که با شکست دادن هر کدام، بیشتر به خودمان و لئون افتخار خواهیم کرد و تا مدت طولانی طعم شیرین شکست دادن آن‌ها را زیر زبانمان حس میکنیم.

Resident Evil 4؛ همچنان عنوانی بی همتا!

یک بازی دیگر نام ببرید که تا این اندازه برای غافلگیر کردن بازیکن با چیزی جدید و هیجان انگیز تلاش کرده باشد، حال چه آن چیز ترسناک باشد، مانند صدای خس خس رعب آور نزدیک شدن موجودی که فقط با کمک دوربین حرارتی می‌توان بر او غلبه کرد، چه غافلگیری نامشخصی مثل پرت کردن ناگهانی شمشیر توسط دشمنی به نام Oven Man و فروشنده مرموز و … . حتی در لحظات معمولی تر، بازی پرخاشگرانه به این سوال بازیکن که «آیا می‌توانم بالاخره نفس راحتی بکشم یا نه؟!» جواب رد می‌دهد.

برای مثال وقتی که سر یکی از دشمنانی که به طرف شما در حرکت است را نشانه می‌گیرید، با خود می‌گویید که با این هدشات کارش تمام است و شلیک می‌کنید، اما انگلی چندش آور جایگزین سر خدا بیامرزش می‌شود. در Resident Evil 4 معمولا با کمبود گلوله مواجه نمی‌شویم، اما هدشات کردن اکثر اوقات تاکتیک خوبی برای ذخیره گلوله است، هر چند بازیکنانی که جرات بیشتری دارند می‌توانند زمان و حتی گلوله بیشتری ذخیره کنند، البته اگر به دست یا پاها شلیک کنند و بعد با یک ضربه کار را تمام کنند.

باید خاطر نشان کنیم که شلیک به پاهای دشمنی که زره‌ای چوبی در دست دارد چندان هم استراتژی جالبی نیست و فقط به تلف کردن گلوله منجر می‌شود. ممکن است ترجیح دهید به یک روش خاص تا آخر بازی پایبند باشید. به عنوان مثال همه را هدشات کنید. اما طراحی رویارویی با دشمنان مختلف به گونه‌ای است که چندین بار مجبور خواهید شد در روش بازی کردن خود تجدید نظر کنید. اشلی «Ashley» دختر رئیس جمهور آمریکا ثابت کرد که بر خلاف تصورات برخی از هواداران قبل از انتشار بازی، همراهی دست و پا گیر نیست.

Resident Evil 4؛ همچنان عنوانی بی همتا!

با اینکه اشلی همراهی یاری رسان نیست، آن قدر باهوش است که در مواقع خطر در زباله دان یا گوشه‌ای دیگر پناه گیرد و مزاحم لئون نشود. در مقابل شیوا المور «Shiva Almore» در Resident Evil 5 مرتب جلوی دید کریس ردفیلد «Chris Redfield» را می‌گیرد و گاهی اوقات هم خودش را در آغوش دشمنی آلوده به ویروس می‌اندازد. مردم برای جلب توجهه چه کارا که نمیکنن! Resident Evil 6 لئون را به طرفدارانش بازگرداند، اما نقشش را در داستانی محدود کرده بود که به نظر می‌رسد کپکام فقط یک سوم آن را به واحد کیفیت تحویل داده بود تا از نظر کیفی بررسی شود!

تریلر جدیدی از اسپین آف سری شیطان مقیم «Resident Evil» یعنی Umbrella Corps منتشر شد که نشان می‌دهد کپکام اصلاً هیچ چیزی در مورد Resident Evil 4 و علل به یاد ماندنی شدن روستایی که بازی در آن جریان داشت نمی‌داند، چرا که آن را به عنوان نقشه‌ای برای بازی شوتر آنلاین جدیدش معرفی کرد. خود کپکام نیز بارها سعی کرده تا جادوی مسحورکننده Resident Evil 4 را در بازی‌های جدیدش احیا کند، اما با هر Resident Evil جدیدی که منتشر می‌شد، بیشتر از قبل ضعفش نمایان میشد!

اینجاست که دقیقاً هنر کارگردانی استادی همچون شینجی میکامی «Shinji Mikami» هنر نمایی میکند و مشخصاً دلیل اوج سری شیطان مقیم «Resident Evil» را حضور وی معرفی میکند! چیزی که کپکام هیچ وقت نفهمید یا نخواست که بفهمد!  در آن زمان تعداد انگشت شماری می‌توانستند پیشبینی کنند که با پایان یافتن دوره کنسول PlayStation 2، دوره تسلط غرب بر صنعت بازی‌های ویدئویی شروع خواهد شد و تسلط ژاپن بر این صنعت خاتمه خواهد یافت.

هیچ عنوانی نتوانسته دقیقاً پای خود را جای پای Resident Evil 4 بگذارد و جلو برود و چیزی به هیجان انگیزی آن تحویلمان دهد. اغواگری این بازی برای دوباره و دوباره بازی کردنش، پیچیدگی داستانی که مگر با چند بار بازی کردن آن نمی‌توان به جزئیات و درون مایه‌هاش پی برد، طاقت فرسایی گیم پلی، ترس از باختن و سیستم شکار و شکارچی Resident Evil 4 در کنار اتمسفر بی نظیرش، چیزی بود در کمتر عنوانی دیده شده، هرچند نشانه‌هایی از آن را می‌توان در سری Souls و عنوان Bloodborne مشاهده کرد.

اما بیاید رو راست باشیم، هرکدام از بازی‌های سری Souls را چند بار به پایان رسانده‌اید؟! Resident Evil 4 را چند بار به پایان رسانده‌اید ؟! کدامشان جذابیت بیشتری دارند و کدامشان بارها نفستان را درون سینه هایتان حبس کرده اند؟! یازده سال گذشته است، شاید وقت آن رسیده که این حقیقت تلخ را قبول کنیم «دیگر چیزی شبیه Resident Evil 4 نخواهیم دید». اما اشکالی ندارد، هنوز Resident Evil 4 را داریم و البته معمایی که این سوال رامهم را ایجاد میکند که: آیا جدیدترین عنوان از سری شیطان مقیم «Resident Evil» میتواند خاطرات خوب یازده سال پیش را زنده کند!؟

منبع pardisgame
راي شما
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars6 Stars7 Stars8 Stars9 Stars10 Stars
Loading...

نوشته شده در بازی ها,مقالات بازی

آخرین نقد و بررسی ها
بررسی کارت گرافیک GeForce GTX 1080 Ti Founders Edition

بررسی کارت گرافیک GeForce GTX 1080 Ti Founders Edition

تاريخ بررسي: ۲۷ اسفند, ۹۵
بررسی کارت گرافیک MSI GTX 1050 Ti Gaming X 4 GB

بررسی کارت گرافیک MSI GTX 1050 Ti Gaming X 4 GB

۱۲ بهمن, ۹۵

9.0

بررسی کارت گرافیک Gigabyte GTX 1050 Ti G1 Gaming 4 GB

بررسی کارت گرافیک Gigabyte GTX 1050 Ti G1 Gaming 4 GB

۱۴ دی, ۹۵

9.0

بررسی کارت گرافیک MSI RX 480 Gaming X 8 GB

بررسی کارت گرافیک MSI RX 480 Gaming X 8 GB

۹ دی, ۹۵

9.4

بررسی کارت گرافیک ASUS ROG STRIX GTX 1060 OC 6GB

بررسی کارت گرافیک ASUS ROG STRIX GTX 1060 OC 6GB

۱۶ آذر, ۹۵

9.0

روزی سگی، شیری را گفت: با من ستیز کن؛ شیر سر باز زد؛ سگ گفت: نزد تمام سگان خواهم گفت شیر از مقابله با من می هراسد. شیر گفت: سرزنش سگان را خوشتر دارم تا شماتت شیران، که گویند چون شیری باشد که با سگی پنجه در پنجه شده

×

تــیم گارد3دی

تیم گــارد3دی (Guard3d.com) سعی بر ارائه مطالب متفاوت در زمینه سخت افزار و بازی دارد و امیدوار است در این زمینه بهترین عملکرد را داشته باشد . تیم گـــارد فعالیت خود را به صورت رسمی از تاریخ 2013-10-14 برابر با 1392-07-22 آغاز کرده و تمامی مطالب تولید شده توسط این سایت برای صاحبین آن محفوظ میباشد. کپی مطالب تنها با ذکر نام (Guard3d.com) مجاز است و ما از کپی مطالب بدون ذکر دقیق لینک منبع به صفحه مطلب راضی نیستیم. امیدواریم رضایت شما را جلب کنیم .

شبکه های اجتماعی

کپی رایت 2013 © تمامی حقوق نزد Guard3d محفوظ است | طراحی و کدنویسی توسط hosseincode

error: نمیتوانید کپی کنید!!! فقط لینک صفحه برای آدرس دهی به این مطلب قابل کپی است